Antygona - tragedia Sofoklesa z roku 442 p.n.e.. Nazywana jest tragedią władzy i klasyfikowana jako chronologicznie ostatnia z cyklu trzech tragedii tebańskich (Król Edyp, Edyp w Kolonie, Antygona ) opartych na mitach o tebańskim rodzie Labdakidów.

Zasadniczym tematem utworu Ferdydurke nie są przygody Józia i oryginalnie stworzona fabuła. Ferdydurke , obok powstałego wiele lat później Transatlantyku, to przede wszystkim dyskusja autora o formatowaniu się człowieka. O tym, jak skazany jest on stale nie tylko na wpływy zewnętrzne ale i też na 'samowidzenie się'. Kim jestem, czy jestem sobą i co to oznacza, czy można być 'sobą' ? to zasadnicza treść powieści. Do tematu tego wróci po latach w swoich "Dziennikach". Uwypukleniem tych poszukiwań są jednocześnie sceny satyry społeczno-obyczajowej, czy groteski sytuacyjnej, posługiwanie się surrealizmem i pure nonsensem, zanim te prądy zadomowiły się w literaturze polskiej. Potrafił obnażyć przywary i nawyki polskich klas społecznych, nie oszczędzając najbardziej szanowanych 'narodowych świętości' (wiara, patriotyzm, poczucie honoru). "Ferdydurke" jest powszechnie dziś uznawana za jedno z czołowych osiągnięc polskiej literatury międzywojennej.