Współcześnie ślub to uroczystość, podczas której przyszli małżonkowie obiecują sobie miłość, wierność i uczciwość małżeńską oraz, że nie opuszczą siebie aż do śmierci. Ślub może mieć charakter: cywilny - zw. ślubem cywilnym, udzielany w urzędzie stanu cywilnego, wyznaniowy - mający jednocześnie moc prawną lub też pozbawiony takiego następstwa. W Polsce takim ślubem jest ślub kościelny (w Kościele katolickim zob. Sakrament Małżeństwa). Podstawowa forma zawarcia ślubu kościelnego odbywa się w kościele w obecności kapłana. W przypadku spełnienia wymagań określonych prawem, ślub kościelny wywiera skutki w sferze prawa cywilnego (ślub konkordatowy). Ślub może być zawarty jako "per procura", gdy uczestniczy w nim tylko jedna strona, zaś druga składa deklarację woli zawarcia związku małżeńskiego przez swego przedstawiciela. Przyszli małżonkowie składają podpisy na dokumentach ślubnych.

Z języka angielskiego do polskiego przechodzi ogromna liczba wyrazów. Są to głównie terminy naukowo-techniczne, głównie o źródłosłowie grecko-łacińskim (np. akronim "laser", itp.) i związane z kulturą masową (np. "baseball", "jazz", "football"). Przyjęły się też pewne angielskie zwroty konwersacyjne i wykrzykniki, jak np. "OK", "sorry", "hello", "oops", "wow". Poczytaj prace z angielskiego i zaobserwuj w nich zapożyczenia. Zaobserwować można też zmianę sposobu wymawiania zapożyczeń z innych języków na korzyść ich wymowy w jęz. ang, np.: "image" czy "quiz". Wskazuje się też na niewielki wpływ języka angielskiego na ortografię i interpunkcję polszczyzny: użycie wielkich liter (szczególnie w tytułach i nazwach), wzmożone użycie kursywy, użycie (podwójnego) apostrofu, a także kropki dziesiętnej. Niektóre podobieństwa pochodzą ze wspólnej indoeuropejskiej genezy obu języków.